FanFic.nl

Zooi

I Don't Wanna Know

Bill en Strify op Strify’s bed. Bill zat, Strify lag op zijn zij en keek naar Bill, terwijl hij praatte. “En moeten die Nederlanders écht in jullie voorprogramma?” sloot Bill zijn verhaal af. Strify kwam overeind. “Ja, want ze zijn goed.” zei hij eigenwijs. “Maar...” “We hebben aparte kleedkamers, je hoeft ze niet eens te hóren, relax.” onderbrak Strify zijn vriend. “Weet ik.” bromde Bill. “Diva.” zei Strify plagerig, terwijl hij zijn armen om Bill heen vouwde. Die sloeg ze daarop ze weg. “Aandachtshoer.” kaatste Bill terug, en hij stak zijn tong uit.
Strify zou Strify niet zijn als hij geen gebruik zo maken van deze situatie. Hij likte met zijn tong over Bills bovenlip, hij raakte zijn tong net niet. Daarna plantte hij zijn lippen op die van Bill. Die laatste kuste gewillig terug.

In de kamer daarnaast klonk allerlei getokkel. Twee jongens en hun gitaar. Yu en Hubrecht, Destines lichtgevende bol en tevens gitarist – Bill mocht hem het minst van de vijf. Aan Yu’s gezichtsuitdrukking te zien was hij waarschijnlijk heel wat anders van plan dan gewoon alleen gitaarspelen. Hij stopte – hoe voorspelbaar – dan ook met spelen en keek Hubrecht aan.
De felblonde Nederlander keek opzij, naar Yu. Die laatste grijnsde scheef. “Is er wat?” vroeg Hubrecht in het beste Duits dat hij kon. “Heb je wel eens met een jongen gerotzooid?” vroeg Yu. Die vraag overdonderde Hubrecht. Als hij de waarheid vertelde – ja – lachte Yu hem vast uit, maar als hij loog misschien ook wel. Hij beet nerveus op zijn lip. De Duitser glimlachte. “Dat neem ik als een ja.” En nog voordat Hubrecht antwoord kon geven, pakte Yu zijn gitaar af. Hij zette het instrument in een standaard, naast de zijne.
Toen duwde hij Hubrecht zonder waarschuwing achterover op zijn bed – Yu was minstens tien keer zo sterk – en bleef over hem heen hangen. Hun ogen boorden zich in elkaar. “Zou je dat nog eens willen proberen?” vroeg Yu in een mengeling van praten en fluisteren. Hubrecht antwoordde niet. Daarom boog Yu zich verder naar hem toe. Hun neuzen raakten elkaar, Yu drukte zijn lippen op die van de blonde gitarist. Zijn handen waren overal.

“Dus ze moeten echt in jullie voorprogramma?” zeurde Bill kleintjes, terwijl hij en Strify elkaar losse kusjes gaven. Bill zat op de schoot van zijn vriend. Strify knikte. “En nu hou je erover op, anders mag je helemaal niet meer mee.” voegde hij eraan toe. Het werkte, Bill was stil. Nouja, stil was hij wel, maar rustig niet. De Tokio Hotel-zanger friemelde aan het shirt van zijn vriend. Hij bedacht dat hij toch het meest sexy was zonder. Bovendien had Strify borsthaar, dát was pas sexy – vond Bill.
Plotseling ging de deur open, Yu kwam binnen. “Vergeten wat kloppen is?” vroeg Strify, zonder op antwoord te rekenen. Yu hoorde de vraag niet eens. “Wie heb je nu weer geneukt?” zuchtte de Cinema Bizarre-zanger, toen Yu begon te grijnzen. “Nou! H-” “I don’t wanna know!” riep Bill erdoorheen zodra hij Hubrecht achter Yu door naar de badkamer zag sneaken.

Reacties: