Hoofdcategorieën
xEmmaHome » Tokio Hotel » Hollow » Chapter Three.
Hollow
Chapter Three.
Voor een moment lang staarde Mia Bill met open mond aan. Ze klapte haar mond dicht op het moment dat een van Bills wenkbrauwen bijna in zijn haarlijn verdween. Het was duidelijk aan Bills gezicht te zien dat hij een antwoord verwachtte. Mia wist niet goed wat ze moest zeggen. Een simpele ‘ja’ was allang voldoende geweest, maar hij wist het antwoord waarschijnlijk zelf al.
Mia bestuurde Bills gezicht. Hij had nog steeds zijn ene wenkbrauw opgetrokken en hij staarde haar recht aan, maar Mia keek niet terug. Er was maar een ding wat ze van deze vreemdeling wilde weten en dat was waarom hij geen datum had. Iedereen die ze ooit recht in de ogen had gekeken had een datum en ze was er vrijwel zeker van dat de mensen die ze nog niet aan had gekeken ook de dansende cijfertjes in hun ogen hadden. Daar was geen ontkomen aan.
Welke verklaring was er voor het ontbreken van de cijfers in Bills ogen? Ging hij niet dood? Was hij al dood?
Mia veegde die gedachten weg. Daar wilde ze nu liever niet over nadenken.
Ze lachte een beetje schaapachtig en knikte toen maar. Bills wenkbrauw zakte weer naar beneden en er verscheen een dun glimlachje op zijn gezicht. “De hele school heeft het er over,” zei hij. Mia keek hem emotieloos aan. “Ik ben altijd het gespreksonderwerp van de dag, vertel me iets nieuws.” Ze klonk geïrriteerd. Hij had het natuurlijk niet kunnen weten, hij was tenslotte nieuw op school. Mia wilde zich verontschuldigen, maar liet die gedachten snel varen toen ze de grijns op Bills gezicht zag. Hij amuseerde zich. Mia wist zeker dat hij haar het liefst zou willen uitlachen.
“Waarom ben jij hier eigenlijk? Moet je geen pauze houden?” De irritatie in Mia’s stem was nog steeds duidelijk te horen. Bills grijns bleef ook nog altijd waar die was. Hij leunde nonchalant met zijn schouder tegen de boekenkast aan. Kruiste zijn benen en sloeg zijn armen over elkaar. “Ik denk dat ze me hier ook niet zo erg mogen.” Mia keek hem vragend aan. Bill haalde zijn schouders op alsof het hem allemaal niets kon schelen.
“Waarom ging je eigenlijk zo over de rooien?” Met een ernstige uitdrukking op zijn gezicht keek hij Mia aan. “Daar krijg je geen antwoord op,” zei ze resoluut. “En toch heb ik een antwoord gekregen.” Bill lachte kort, maar toen hij merkte dat het niets bij Mia uithaalde verdween de lach van zijn gezicht.
“Je bent geen mens, hè.” De vraag was Mia’s mond al uit voor ze het doorhad. Eigenlijk was het meer een conclusie dan een vraag. Ze sloeg haar handen voor haar mond en keek naar Bill om zijn reactie te bepalen. Bill had zijn beide wenkbrauwen verontwaardigd opgetrokken, maar ze zag dat hij zijn mondhoek heel onopvallend een stukje omhoog getrokken had. Ze wist dat ze geen serieus antwoord zou krijgen en hoewel het haar tegen stond, zei ze toch sorry.
“Dat was wel de laatste vraag die ik verwachte,” mompelde hij. Zijn mond was in een rechte lijn veranderd. Hij had zijn lippen op elkaar geperst.
“Ja. Nou. Ik…” Mia probeerde zichzelf te verdedigen maar ze kon er geen fatsoenlijke zin uitkrijgen. Bill bestuurde haar nu ook. Hij nam haar helemaal in zich op. Mia had vlassig, geelblond haar dat op tot op haar onderrug hing. Ze was smal en mager. Haar wangen waren een beetje ingevallen, maar verder zag ze er niet bijzonder ongezond uit. Mia had haar nagels vreemd geknipt; ze waren schuin afgeknipt en dat was duidelijk te zien omdat ze vrij lange nagels had. Bill keek er verwonderd naar. Waarom zou je je nagels in zo’n vreemde vorm knippen? Ze leken hem nogal scherp. Hij zag de blik in Mia’s ogen en bedacht zich dat het alleen maar als verdedigingsmechanisme kon zijn. Hij glimlachte dunnetjes, misschien was ze toch slimmer dan hij had gedacht.
Haar ogen hadden een vreemde kleur grijs, die altijd afwezig stonden en een bange gloed bevatten. Verder zag ze er niet heel bijzonder uit.
“Waarom kijk je zo naar me?” Mia had Bill ondertussen ook bekeken, omdat ze zag dat hij haar ook bekeek. Bill keek haar loom aan. “Omdat ik daarvoor in de klas niet de kans kreeg.” Zijn rechter mondhoek ging omhoog. Bill zag hoe Mia probeerde haar gezicht in plooi te houden, maar toch zag hij dat ze zich dat liever niet wilde herinneren.
“Okééé.” Mia rekte de ‘e’ extra lang uit en rolde half met haar ogen. Ze wist niet wat ze van Bill moest denken. Op sommige momenten maakte hij haar echt bang, maar op andere momenten leek hij haar echt een aardige jongen te zijn. Bill zakte door zijn knieën en ging uiteindelijk zitten, waarop Mia inwendig zuchtte. “Je bent een interessant persoon, weet je dat?” Zei Bill, terwijl hij de titels op de ruggen van de boeken bekeek. Mia haalde haar schouders op, maar zei niets. Hij keek haar vanuit zijn ooghoeken aan en glimlachte. Hij kon zien dat ze het moeilijk had en dat begreep hij ook wel.
“Waarom ben je van school veranderd?” Mia besloot dat ze hem maar beter moest gaan leren kennen, omdat ze toch de rest van de school jaar aan elkaar vast zouden zitten. Hij zou vast wel meevallen, toch?
“Daar is niet echt een speciale reden voor,” mompelde hij. Mia keek hem vragend aan, maar eigenlijk wist ze al dat ze geen aanvullend antwoord zou krijgen.
“Lijkt het je hier leuk?” Besloot ze uiteindelijk maar door te vragen. Hij keek haar met een halve glimlach aan. “Ik denk dat ik hier mijn plek wel kan vinden. En lijkt het jou hier leuk?” Mia moest even nadenken over de vraag die hij stelde. Hij wist natuurlijk ook wel dat ze hier al sinds het begin van het jaar op school zat.
“Je lijkt je te verstoppen in de pauzes, zelfs in de les achter je haar.” Bill boog naar voren en veegde een pluk haar dat voor haar ogen hing achter haar oor. “Ik denk niet dat het de rest van het jaar anders is geweest?” Hij trok een wenkbrauw op. Waarom leek het alsof Bill haar al veel langer kende dan alleen vandaag? Was ze zo voorspelbaar of kon hij mensen gewoon ongelooflijk goed doorgronden? De plek waar zijn vingers haar huid aanraakten voelde koud aan.
“Je bent niet echt een grote prater, of wel?” Mia schudde haar hoofd. Bill stond op en liep zonder verder nog een woord te zeggen weg. “Wat ga je doen?” Riep ze hem na uit nieuwsgierigheid. “We moeten naar de les.”
“Maar de-” Op dat moment ging de bel.
Mia pakte haar tas en haastte zich achter Bill aan. Ze moest snel blijven lopen om hem bij te houden. Hij zette zulke grote stappen met die lange benen van hem. “Hoe wist je dat?” Vroeg ze licht buiten adem. Ze had hem niet op een horloge of op zijn mobiel zien kijken en in de bibliotheek hangt geen klok. Hij haalde zijn schouders op. “Waarom kijk jij altijd naar de grond als je in bevolkte ruimtes bent?” Vroeg hij zonder naar haar te kijken. “Ik ben de enige die je recht aankijkt als je met iemand communiceert.”
Mia begon al die vage vragen zat te worden. “Hoe weet je zulke dingen allemaal? Hoelang ken je me nu al? Een uur, misschien nog niet eens? Die dingen gaan jou allemaal niets aan!” Schreeuwde ze uiteindelijk en ze stampte het klaslokaal waar ze les hadden in en ging boos aan tafel zitten. Ze sloeg haar armen over elkaar heen en keek mokkend voor zich uit. Bill ging stilletjes naast haar zitten en keek naar haar totdat de tweede bel was gegaan. Daarna richtte hij zijn aandacht op de leraar en zeiden ze de rest van de les niets meer tegen elkaar.
Reacties:
-space-
YEY, HOLLOW!
Gosh.<3
Echt heel heel awesome!
Gewoon Bill en Mia en Bill en Mia en mwhi.<3
[wauw, ik denk dat ik de oscarprijs voor reactie's ga krijgen]
But srsly, I love it! En je moet vaker schrijven.<3
Yay, weer een hoofdstuk van Hollow!!
Ik dacht al dat ik iets bij jou aan het lezen was, wist alleen even niet wat.
Vind het een leuk hoofdstuk. Je krijgt nu een beetje te zien/te lezen hoe Bill en Mia eruit zien. En hoe ze doen tegen over elkaar.
Ze weten duidelijk van elkaar dat ze anders zijn dan anderen. Maar ze weten niet hoe anders ze zijn van anderen. En dat maakt het zo leuk in dit hoofdstuk.
Hoop dat je genoeg inspiratie krijgt deze zomer! [en als je te veel heb, wil je het dan naar mij sturen in een envelop! Heb ook hard inspi nodig.]
xxxxxxxxxxxxx. <33
Yaaiy, eindelijk nog eens Hollow<3
en Bill kent haar zo goed, en dat facineerd me wel
en ik vraag me af wat voor persoon hij is, zoals Mia vroeg als ie wel een mens is x']
ik ben wel benieuwd wat hier van gaat komen [:
Snel verder<3
Omg shame on me! Echt een super goed deeltje!
xx